۰۵ خرداد ۱۳۹۸
خرداد ۵, ۱۳۹۸

تنبلی چشم در کودکان را جدی بگیریم!!!

خرداد ۵, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

تنبلی چشم در کودکان را جدی بگیریم!!!

تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی است که اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود ، فرد را از یک چشم بسیار کم بینا ی ا نابینا می کند و با تشخیص به موقع ، به راحتی و کاملا قابل درمان است چشمان برخی کودکان ، با آنکه سالم به نظر می رسند اما از سلامتی و دید کافی برخوردار نیستند

رشد و تکامل مرکز بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ده سالگی ادامه دارد ، اما حداکثر سرعت رشد آن تا سه سالگی است

نتیجه تکامل دستگاه بینایی ، در این دوران ، دید واضح و کامل است . در این مدت ، بخصوص در سه سال اول زندگی ، هر عاملی که باعث اشکال دید ، در یک یا هر دو چشم کودک شود ، رشد و تکامل دستگاه بینایی را متوقف می سازد و در نتیجه باعث کاهش میزان بینایی طفل می شود . معنی این سخن آن است که امکان دارد چشمی را که از نظر ظاهر کاملا طیعی است از بینایی کامل و طبیعی برخوردار نباشد

در صورتی که اشکال دید کودک ، قبل از پنج سالگی درمان شود ، حتی اگر چشم در این مدت تنبل شده باشد با درمان ، بینایی کامل بدست می آید

پس از پنج سالگی ، هر چه درمان چشم تنبل بیشتر به عقب بیافتد ، احتمال به دست آوردن بینایی کامل کمتر می شود . به طوری که پس از هفت تا ده سالگی ، درمان هیچ تاثیری در بینایی نخواهد داشت

آمبلیوپی نوعی کاهش بینایی است که در ان نمی توان در چشم و یا در راههای عصبی بینایی هیچ گونه عیب ارگانیک (ساختمانی)واضحی برای آن یافت ودر واقع از مواردی است که نه مریض چیزی می بیند ونه دکتر در چشم مریض چیزی می بیند از نقطه نظر بالینی زمانی تشخیص آمبلیوپی مسجل می گردد که حتی با بهترین تصحیح انکساری نیز نتوان دید بیمار را افزایش داد و در روی تابلوی اسنلن حداقل دو ردیف اختلاف دید وجود داشته باشد در اینجا می توانیم بگوییم چشمی که دید کمتری دارد دچار آمبلیوپی است با شرط اینکه در ته چشم نیز نتوان هیچ گونه ضایعه ارگانیکی که مسئول کاهش بینایی باشد یافت نمود